JSF: Verdomming ten top

‘Naar de JSF is niet serieus gekeken’.

 

De JSF: “een vliegtuig dat niet snel weg kan draaien van vijandelijke jagers, niet kan ontsnappen aan raketten, uiterst traag versnelt omdat het zo dik en traag is, en een motor die het allemaal niet aankan. … Wat betreft de problemen: dit is nog maar het begin: alleen de allereenvoudigste tests zijn gedaan, de moeilijke moeten allemaal nog komen…..Omdat het toestel ongelooflijk complex is, is ieder aspect een ‘ongeluk in de maak’, en heel moeilijk te verhelpen. … Het computer systeem is een nachtmerrie en enorm ver achter de ontwikkeling van de rest.”

De ervaren en zeer deskundige vliegtuigbouwer en ontwerper Pierre Sprey (mede ontwerper van de F -16) windt er geen doekjes om: de JSF is niks, en zal nooit wat worden. Deze opinie wordt door velen, en al heel lang, gedeeld. Behalve door de ‘experts’ van de Nederlandse defensie en regering.

Australia heeft snel eieren voor haar geld gekozen: nadat eerder 24 F-18 Super Hornet waren besteld als interim oplossing, heeft zij onlangs nog eens 24 van deze, door onze Defensie niet eens bekeken vliegtuig, besteld. Het blijken uitstekende toestellen te zijn. Maar ja, ze kunnen niet in onze hangaars………

De voortschrijdende verdomming van Nederland krijgt vooral meer reliëf bij Defensie en met name bij de VVD. Andere landen zijn minder geblinddoekt. Australië heeft ontdekt dat Premier Howard stiekem een deal had gesloten met Lockheed omtrent de levering en deelname van het JSF programma. Dat deed Prins Bernard een stuk slimmer. Toch maar een Koninkrijk i.p.v. een republiek?

Canada heeft ook tot een serieuze heroverweging besloten. En gelijk ook erkend dat deelname aan de ontwikkeling van de JSF geen prioriteit meer heeft. Het gebruik en de kosten zullen beslissend zijn. Zoals het hoort.

Denemarken heeft het ook helemaal gehad met de JSF. En terecht. Ook hier ziet men andere, in de praktijk bruikbare toestellen, die hun praktische tests allang achter de rug hebben. De F-18 maakt een goed kans, maar ook de Eurofighter. De Denen realiseren zich dat buurman Duitsland de Eurofighter bouwt, en denken dat daar wel een slaatje uit te slaan valt. Duitsland ligt trouwens ook naast Nederland.

Ach, die defensieministers van Nederland. Of het nu Kamp is, of mevrouw Hennis: ze kletsen maar wat. De JSF is een aftands vliegtuig. Omdat het ‘Stealth’ moet zijn moeten de bommen binnen bewaard worden. Net als in de Tweede Wereld Oorlog. Dat maakt het vliegtuig traag en lomp. En volslagen onwendbaar. En met de garantie , dat mocht het de bommen succesvol hebben afgeworpen, het vrijwel zeker op de terugweg wordt neergeschoten door de enorme kwetsbaarheid van de uitlaatgassen waardoor vijandelijke raketten het toestel niet kunnen missen. En waarom moet het Stealth zijn? Gaan we Rusland aanvallen? Die zijn al ver gevorderd met apparatuur die Stealth weer kan zien. Schiet lekker op zo.

Bij een recente oefening waarbij zowel de JSF meedeed, als wel Eurofighters en Franse Rafales bleek deze kwetsbaarheid van de JSF. De Europese piloten mochten niets zeggen, maar ja……

De prijs is het bewijs. Een beproefde, volledig gemoderniseerde, overal uitgeprobeerde F-18 kost 42 miljoen per stuk. Een schatting van de prijs van het slome, vette varken is meer dan 65 miljoen (pardon, het is in september al 82 miljoen). En in de VS gaat men er nu vanuit dat het vliegtuig inclusief operationele kosten (dat het ook in de lucht komt) op een miljard per toestel komt. De “one billion dollar plane”. Dus bij een bestelling van 40 exemplaren: 40 miljard. Dat heb ik Samson nog niet horen zeggen. Meester oplichter.

Enkele maanden geleden stond er een uitgebreid interview in de Volkskrant met Jeffrey Kohler van de bouwer van de Super Hornet. De kop was:

“Naar onze F-18 is niet serieus gekeken”. Hoe waar ook, de situatie is toch nog iets ernstiger: “Naar de JSF is niet serieus gekeken”. Ook maar niet meer doen.

Tags: ,

No comments yet.

Leave a Reply